قطعنامه‌ای با حمایت چندجانبه‌ی الجزیره، عراق، جمهوری اسلامی ایران، اردن، کویت، لبنان، ماداگاسکار، مراکش، نامبیا، عربستان سعودی، سودان، جمهوری عربی سوریه، تونس و امارات متحده عربی، ابتدا با عنوان «تهدید هسته‌ای اسرائیل» در سال ۱۹۸۶ ارائه شد اما هنگام رأی‌گیری در مجمع عمومی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی شکست خورد. پیشنویس اصلاحی ۱۹۸۷ به «اطلاعات جدید درباره‌ی دراختیار داشتن سلاح‌های هسته‌ای توسط اسرائیل» اشاره‌ی مستقیم داشت. قطعنامه‌ی مذکور از اسرائیل می‌خواست تا با تبعیت از قطعنامه‌ی ۴۸۷ شورای امنیت در ۱۹۸۱، تمام پایگاه‌های هسته‌ای خود را تحت نظارت نظام پادمانی آژانس درآورد.