اسرائیل طی نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل متحد خواستار آن شد تا «همه‌ی کشورهای خاورمیانه و کشورهای همسایه‌ی این منطقه... در سال ۱۹۸۱ رضایت خود را در خصوص برگزاری یک کنفرانس مقدماتی جهت بحث درباره‌ی راه‌های موجود برای برگزاری کنفرانس کشورهای خاورمیانه با چشم‌انداز مذاکره در مورد پیمانی چندجانبه برای ایجاد منطقه‌‌ی عاری از سلاح‌های هسته‌ای در خاورمیانه ابراز دارند.»

این‌نامه تأکید داشت که موضع اسرائیل این است که ایجاد منطقه‌ی عاری از سلاح‌های هسته‌ای تنها در صورتی امکان‌پذیر است که «همه‌ی کشورهای منطقه اطمینان حاصل کنند که هریک از کشورها به‌ واسطه‌ی این توافق به تعهدات خود در امتناع از تولید سلاح‌های هسته‌ای در منطقه عمل کنند.» همچنین، نیاز به روابط و توافقات صلح‌آمیز امری ضروری به نظر می‌رسید، «چراکه تا زمانی که متوسل شدن به جنگ غیر محتمل شمرده نشود، نمی‌توان به بیانیه‌های یک‌جانبه [نیز] اعتماد داشت...» و اینکه پایبندی به ان‌پی‌تی نمی‌تواند «به عنوان جایگزینی قابل ‌اعتماد» برای ایجاد منطقه‌ی عاری از سلاح‌های هسته‌ای ارائه شود.

نامه‌ی اسرائیل همچنین از درخواست ۲۴ آوریل ۱۹۸۱ مصر از دبیرکل برای انجام تحقیقات در خصوص یافتن راه‌های موجود برای ایجاد منطقه‌ی عاری از سلاح‌های هسته‌ای در خاورمیانه حمایت کرده و پیشنهاد می‌داد این تحقیق توسط متخصصان ذی‌صلاحِ خاورمیانه‌ای انجام شود و این می‌تواند به‌ منزله‌ی «اقدامی ارزشمند در مسیر ایجاد اعتماد مورد نیاز بین کشورهای منطقه» قلمداد شود.

Photo credit: UN Photo/Milton Grant

Informal consultations before a UN Security Council meeting on the situation in the Middle East, including Yehuda Z. Blum (Centre), Israeli representative. June 05, 1982