<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/نمایندگانی از ۱۱ کشور عربی، ایران، اسرائیل و اتحادیه کشورهای عربی (LAS) در اولین رای‌زنی‌های غیر رسمی، که میانجی و ترتیب‌دهندگان کنفرانس در گلیون سوئیس ترتیب داده بودند، شرکت کردند. طبقنامه‌ی دعوتتسهیلگر، هدف از این رای‌زنی‌ها ادامه‌ی گفت‌وگو بر سر دستور کار جلسه و راه‌های برگزاری کنفرانس هلسینکی بود.

<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/۱۶ کشور عربی، اسرائیل و اتحادیه‌ی کشورهای عربی (LAS) در دور دوم رایزنی‌های غیررسمی چندجانبه که میانجی و ترتیب‌دهندگان درباره‌ی کنفرانس «خاورمیانه‌، منطقه‌ای عاری از جنگ‌افزارهای کشتار جمعی» در گلیون سوئیس برگزار نمودند، شرکت کردند. طبقدعوت‌نامه‌یمیانجی هدف این رای‌زنی‌ها ادامه گفت‌وگوها درباره دستورکار جلسه و راه‌های برگزاری کنفرانس بود. درپاسخبه این دعوت، کمیته‌ی سران ارشد (SOC) اتحادیه‌ی کشورهای عربی (LAS) تأکید کرد که از «نحوه‌ی برگزاری و پارامترهای» جلسه رای‌زنی نخست از گلیون ناامید شده است، اما تصمیم به ادامه «حضور مثبت» خود در این رویداد دارد. این نامه همچنین تأکید داشت که در نظر شورای سران ارشد «برگزاری یک جلسه‌ی آزاد بدون دستورکار جلسه یا اشاره به دستور تصریح‌شده در سال ۲۰۱۰ در کنفرانس بازبینی ان‌پی‌تی و قطع‌نامه ۱۹۹۵، منجر به گفت‌وگوهای بی‌حاصل خواهد شد که فراتر از تعهدات خواهد رفت.» شورای سران ارشد تأکید داشت که لازم است دستور کار جلسه رای زنی‌ها توسط میانجی به گفت‌وگو درباره‌ی دستورکار جلسه و راه‌های برگزاری کنفرانس مربوط به ایجاد منطقه عاری از سلاح‌های هسته‌ای و نابودی همه‌ی جنگ‌افزارهای کشتار جمعی محدود شود. میانجی یک سند غیررسمی را به نام «فهرست ساندرا» ارائه کرد که حاوی فهرستی از موضوعات مهم و سازمانیِ پیشنهادی برای کنفرانس بود. این سند توسط برخی از شرکت‌کنندگان عرب رد شد، چرا که در نظر آن‌ها این سند فراتر از دستور جلسه‌ی میانجی بود. روسیهیادداشت تفاهمیدرباره «عناصر احتمالی سند پایانی» برای کنفرانس ارائه کرد.پس از این رای‌زنی، کمیته‌ی سران ارشد لیگ دولت‌های عربی به این موضوعواکنشنشان داد و با اظهار نظر درباره «فهرست ساندرا» مخالفت خود را با گنجاندن مسائل مربوط به امنیت منطقه‌ای در این دستور کار جلسه اعلام نمود، که در نظر آن‌ها این موضوع خارج از دستور اصلی موجود در سند پایانی کنفرانس بازبینی ۲۰۱۰ ان‌پی‌تی بود و از ترتیب‌دهندگان کنفرانس خواست تا برای برگزاری کنفرانس به تعویق افتاده‌ی «خاورمیانه‌، منطقه‌ای عاری از جنگ‌افزارهای کشتار جمعی» تاریخی را «مشخص و اعلام کنند».

<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/۱۶ کشور عربی، اسرائیل و اتحادیه کشورهای عربی (LAS) در جلسات رای‌زنی، که توسط میانجی، ترتیب‌دهندگان کنفرانس و سازمان ملل متحد ترتیب داده شده بودند، شرکت کردند.

<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/۱۶ کشور عربی، اسرائیل و اتحادیه کشورهای عربی (LAS) در جلسات رای‌زنی، که توسط میانجی، ترتیب‌دهندگان کنفرانس و سازمان ملل متحد ترتیب داده شده بودند، شرکت کردند.

<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/۱۶ کشور عربی، اسرائیل و اتحادیه کشورهای عربی (LAS) در جلسات رای‌زنی، که توسط میانجی، ترتیب‌دهندگان کنفرانس و سازمان ملل متحد ترتیب داده شده بودند، شرکت کردند. این آخرین جلسه‌ی رای‌زنی بود که میانجی برگزار کرد.

<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/میانجی درنامه‌ایبه دبیرکل اتحادیه‌ی کشورهای عربی (LAS)، از طرف ترتیب‌دهندگان کنفرانس پیشنهاد داد تا جلسات رای‌زنی بیشتری در ژنو با هدف «محدود کردن اختلافات باقیمانده درباره انجام ترتیبات کنفرانس» برگزار شوند.این جلسه برگزار نشد.

درپاسخبه این پیشنهاد، وائل الاسد (Wael Al Assad)، مدیر سابق خلع سلاح و روابط چندجانبه‌ی اتحادیه‌ی کشورهای عرب، دلیل تغییر در قالب و مکان برگزاری کنفرانس را جویا شد. وی به میانجی اعلام کرد که کمیته‌ی سران ارشد ایده‌ی گروه کوچک‌تر را رد کرده‌اند و تأکید نمود که موضع این کمیته در این خصوص رعایت دقیق شروط داوری دستور کنفرانس بازبینی ۲۰۱۰ ان‌پی‌تی و قطع‌نامه ۱۹۹۵ مربوط به خاورمیانه می‌باشد. در پایان، کمیته‌ی سران ارشد همچنین دلیل دعوت نشدن ایران به این جلسه را نیز جویا شد. درپاسخبه این واکنش، میانجی اظهار داشت که پیشنهاد «هدف از گفت‌وگوهای گروهی کوچک و متعاقب آن برگزاری جلسه‌ای در قالب گروهی بزرگتر، محدود کردن مشارکت هیچ کشوری نیست، بلکه هدف آن ارائه روش دیپلماتیک مشترک و متعارف برای دست‌یابی به تفاهم بر سر موضوعات سخت است.» وی همچنین موافقت کرد که ایران نیز باید بخشی از این فرایند باشد.

این جلسه برگزار نشد.

<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/میانجینامه‌ایبه رئیس کمیته سران ارشد عربی ارسال کرده و از نمایندگان همه‌ی کشورهای منطقه دعوت کرد تا در یک جلسه غیر رسمی در ژنو شرکت کنند، که «بر آماده‌سازی‌های مربوط به کنفرانس هلسینکی نظیر دستور کار جلسه، راه‌های برگزاری، عناصر مربوط به سند نهایی و زمان برگزاری برای تسهیل رسیدن به اجماع بین کشورهای منطقه در انجام ترتیبات خود کنفرانس تمرکز داشت.» کمیته‌ی سران ارشد دعوت به شرکت در جلسات رای‌زنی برنامه‌ریزی‌شده برای دوم و سوم نوامبر رانپذیرفت، چرا که نمی‌توانست ظرف چنین مدت کوتاهی در جلسه حضور پیدا کند و تصمیمی درباره حضور کشورهای عربی اتخاذ نماید. درنامه‌یدیگری که کمیته سران ارشد به ‌میانجی ارسال نمود، این کمیته تصمیم گرفته بود تا موضوع را «بیشتر مورد بحث بگذارد.» پس از تبادل نظر درباره پیشنهادهای میانجی، رئیس کمیته سران ارشد به اواطلاع دادکه کشورهای عربی در جلسات رای‌زنی طبق کاربرگی که این کشورها در سال ۲۰۱۲ ارائه کرده بودند، شرکت خواهند کرد و از وی درخواست کرد که موضع ایران و اسرائیل را در باره‌ی این کاربرگ به این کمیته اطلاع دهد.

<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/در این جلسه، جاکو لاجاوا، میانجی، آخرین نسخه‌ی «سند آشنایی» را به نبیل العربی (Nabil Alaraby) ارائه می‌کند که شامل پیشنویس دستور کار جلسه، سند نهایی، قوانین فرآیند برگزاری، راه‌های برگزاری و برنامه‌های جلسه است.

<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/میانجی و ترتیب‌دهندگان کنفرانس از کشورهای منطقه‌ی دعوت کردند تا در جلسه‌ی تهیه‌ی پیشنویس که قرار بود در ژنو برگزار شود شرکت کنند تا «مسائل برجسته مورد بحث قرار گیرد و درباره راه‌های برگزاری جلسه به تفاهم برسند.» میانجی دردعوت‌نامه‌یخود به اتحادیه‌ی کشورهای عربی (LAS)، به این اتحادیه اعلام کرد که از آن جایی که درباره‌ی دستور کار جلسه و راه‌های برگزاری این کنفرانس توافق شده است، اسرائیل مایل است در این کنفرانس شرکت کند. کمیته‌ی سران ارشد عربی در پاسخ به این دعوت، به میانجی اعلام کرد که، به خاطر محدودیت زمانی بین جلسه‌ی پیشنهادی و جلسه‌ی کمیته‌ی سران ارشد، در جلسه‌ی تهیه‌ی پیشنویس شرکت نخواهد کرد و خواست تا قبل از تعیین هرگونه تاریخ برای کنفرانس، مشورت‌های لازم از قبل با این کمیته انجام شود. کمیته‌ی سران ارشد همچنین به میانجی اعلام کرد که پس از بررسی سند جهت‌گیری، متوجه شده است که این سند الزامات تعیین شده توسط کشورهای عربی را در کاربرگ کمیته آماده‌سازی ۲۰۱۳ ان‌پی‌تی رعایت نکرده است و تأکید نمود که موضع رسمی این کمیته تغییری نکرده است.میانجی سپسنامه‌ایبه کمیته سران ارشد ارسال کرد و در آن خواستار اعلام تاریخ‌های مناسب از طرف این کمیته شد و پیشنهاد برگزاری رای‌زنی‌های بیشتر را قبل از برگزاری جلسه پیشنویس در قاهره داد. اما کمیته‌ی سران ارشد درواکنشبه این نامه اعلام کرد که فقط مایل به شرکت در جلسه‌ی تهیه‌ی پیشنویس پیشنهادی در ژنو است، مشروط به این‌که برگزاری این جلسه با همکاری و کمک سازمان ملل، مطابق قطعنامه‌ی۱۹۹۵ خاورمیانه و دستور کنفرانس بازبینی ۲۰۱۰ ان‌پی‌تی باشد.

<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/میانجی از کشورهای منطقه دعوت کرد تا در جلسه‌ای در ژنو شرکت کنند و از آن‌ها خواست چنانچه تاریخ پیشنهادی برگزاری جلسه در ماه آوریل مناسب نیست، نظر خود را در مورد مناسب‌بودن برگزاری یک جلسه پس از کنفرانس بازبینی ان‌پی‌تی اعلام کنند. او به کمیته‌ی سران ارشداطمینان دادکه چنانچه تاریخ معینی مشخص شود، اسرائیل نیز مایل به شرکت در این جلسه خواهد بود. کمیته‌ی سران ارشد به میانجیاعلام کردکه با توجه به نزدیک بودن جلسه‌ی بازبینی ۲۰۱۵ ان‌پی‌تی، کشورهای عرب در این جلسه به بحث درباره خاورمیانه‌ی عاری از جنگ‌افزارهای کشتار جمعی خواهند پرداخت.