<!--/*--><![CDATA[/* ><!--*/ <!--td {border: 1px solid #ccc;}br {mso-data-placement:same-cell;}--> /*--><!]]>*/ در کاربرگ ارائه‌شده در کنفرانس بازبینی ۲۰۱۵ ان‌پی‌تی، گروه کشورهای عربی به تبیین دستور این‌ کنفرانس و نحوه‌ی سازمان‌دهی سازوکار آن پرداخت، به‌ ویژه اینکه طبق خواسته‌ی آن‌ها شروط داوری آن باید برگرفته از قطعنامه‌ی ۱۹۹۵ درباره‌ی خاورمیانه باشد : یعنی شامل دو کارگروه، یکی از آن‌ها باید «به محدوده، مرزبندی جغرافیایی منطقه، ممنوعیت‌ها و اقدامات موقت بپردازد» و کارگروه دیگر باید «وظیفه‌ی انجام اقدامات راستی‌آزمایی و اجرای سازوکارها را بر عهده داشته باشد.» این کاربرگ همچنین خواستار پیوستن اسرائیل به ان‌پی‌تی شد. ایران در بیانیه‌ی خود در کمیته‌ی اصلی ۲، ابراز تأسف خود را از تصمیم گرفته‌شده برای عدم برگزاری کنفرانس ۲۰۱۲ «خاورمیانه‌، منطقه‌ای عاری از سلاح‌های کشتار جمعی» اعلام کرد و اظهار داشت که «هرگونه توجیه از طرف هریک از ترتیب‌دهندگان کنفرانس را برای عدم برگزاری این کنفرانس رد می‌کند» و اینکه تعویق در برگزاری این‌ کنفرانس «ناقض توافق جامعی است که توسط کشورها در کنفرانس بازبینی ۲۰۱۲ گرفته شده بود و همچنین این‌ موضوع در تضاد با شکل و روح قطعنامه‌ی ۱۹۹۵ درباره‌ی خاورمیانه است.»